Moon haar verhaal  

 

                                                                               
                                                                                                     
              

   30 augustus 2009 vetrokken we met het hele gezin naar de open dag voor buitenlandse honden in Zaandam, met een wat mopperende
  echtgenoot want er kwam volgens hem geen hond meer in huis. Ik wilde kijken wat de mogelijkheden waren om wellicht een hondje uit
  het buitenland te adopteren want via het Internet bij een organisatie die we niet kenden vond ik wat  eng.
  Een Galgo of Podenco had mijn voorkeur. De eerste honden die onze kinderen in Zaandam zagen waren de Galgo’s van Ronda.
  De kids, maar ook ik waren meteen verkocht, het zou een Galgo worden. Na even rond gesnuffeld en met meerdere stichtingen gesproken
  te hebben, bleek dat de kinderen al geruime tijd met een Dalmatiër aan het spelen waren en uiteraard moesten wij even dag komen
  zeggen. Kijk riepen ze wat een lief hondje en ze heet Moon.

                                                    

  Wij kwamen in gesprek met het baasje van Moon en vertelde dat we een Galgo wilde adopteren. Zij gaf ons wat tips en stelde ons voor aan
  Galgo Support Holland, terwijl de kinderen met Moon bleven spelen.
  Na geruime tijd kwamen we er achter dat het baasje van Moon, (Karin) haar pleegmoeder was en dat Moon te adopteren was maar dat
  het van haar niet echt hoefde. Tevens vertelde Karin ons, tot onze verbazing, dat Moon doof was en dat daardoor meerdere mensen haar,
  uiteindelijk, niet wilde hebben. 
   
                                                                      Pleegmamma Karin
 

  Ik zei tegen mijn echtgenoot, aai Moon maar even. Met een zucht en een blik van als je maar niet denkt
  dat ik weer aan een hond begin en al zeker niet aan een dove dalmatiër, knielde hij om Moon te aaien. Moon keek hem aan,liep naar hem
  toe, keek hem nog eens diep in zijn ogen aan en vleide zich tegen hem aan met zo’n air wij horen bij elkaar. Moon kreeg voor elkaar wat
  nog geen enkel dier voor elkaar had gekregen zij wist het hart te winnen van mijn echtgenoot. Het werd ons duidelijk dat Karin die dag
  niet was gekomen om een gezin voor Moon te zoeken, maar toen ze zag hoe de klik tussen Moon en ons was wilde ze er wel over denken. 
  Moon was door Doggy Mix naar Nederland gehaald nadat iemand haar wilde adopteren maar afhaakte toen na een test bleek
  dat Moon 100 % doof was. Joyce van Doggy Mix gaf aan dat ze wilde dat wij er goed over na gingen denken en we na drie dagen
  contact op konden nemen of we wel of niet voor Moon gingen.Ik ging wat verward naar huis want mijn 3 mannen waren helemaal verliefd
  geworden op een dove Dalmatiër, mijn verwarring werd nog groter toen ik de dag erna een telefoontje kreeg van mijn niet meer
  mopperende echtgenoot, vanaf zijn werk, met de vraag of ik Joyce al had gebeld. Dat Joyce 3 dagen bedenktijd had gezegd was even
  niet meer aan de orde. Onder hoge druk belde ik diezelfde avond Joyce op met de mededeling dat we Moon dolgraag wilde hebben.
  Al grinnikend zei Joyce dat ze dit al had verwacht en het met Karin zou overleggen.
  Na drie dagen kwamen Joyce en Karin, samen met Moon ons huis inspecteren. Doordat we de zondag al veel dingen hadden besproken
  mocht Moon blijven.
  Moon bleef bij ons of het de gewoonste zaak van de wereld was en nestelde zich tussen ons op de bank en keek ons aan van… wij horen
  bij elkaar.

   

  Onze Moon is ons cadeautje, onze Moon heeft ons uitgezocht, onze Moon is doof maar “luistert” heel goed zonder op cursus te zijn
  geweest, onze Moon hoort bij ons of het nooit anders is geweest.
  

                               

  Bedankt Beatriz, Karin, Piet en Doggymix voor de goede zorgen voor Moon.

  Iedereen die het niet aandurfde met Moon, helaas voor jullie want jullie hebben een geweldig lieve hond laten schieten, maar heel erg
  bedankt want daardoor mogen wij van haar genieten.

   

  Ik kijk nog bijna elke week op de site van Doggy Mix en elke keer weer met een brok in mijn keel want wat hebben die honden geleden
  en wat een geweldig werk doen Beatriz,Doggy Mix en alle pleeggezinnen en wat hebben Moon en alle anderen honden geluk gehad
  dat zij door hun zijn geholpen.

                          
                                                          

  Terwijl ik dit schrijf zie ik mijn, lachende, echtgenoot thuiskomen van een wandeling door de regen en storm met naast hem een
  huppelende Moon. Wie had dat ooit verwacht, ik niet.

       

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 7- 8