Popeye     

   

 

   Hallo iedereen,

 

 

   Mijn naam is Popeye en ik ben een Doggymix hondje.

   Ik kom uit Spanje.

   Ik ben samen met mijn moeder in 2002 in het asiel gekomen, ik was toen nog een klein pupje.

   Meestal vinden de mensen pupjes erg leuk en worden ze meegenomen, maar mij vond niemand leuk en dus bleef ik in het asiel en zag vele hondjes gaan. 
  Jaar in jaar uit! In 2007 werd mijn moeder geadopteerd en zag ik haar ook weggaan!

 

   En... naarmate hondjes ouder worden wordt de kans dat iemand wil adopteren steeds kleiner en kleiner.

 

   Gelukkig mocht ik samen met o.a. Semana en Tata wat vaker loslopen op het terrein en we werden   "keukenhondjes" genoemd.

   Op een dag verdween ook Semana en ik werd er moedeloos van, al mijn vriendjes verdwenen!

   Ik probeerde zo lief mogelijk te zijn en iedereen te begroeten en van knuffels te voorzien

   Tot mijn grote schrik werd ik op een dag, eind december, toen ik bijna 8 jaar was, in een bench gestopt. 
   Ook mijn vriendinnetje Cora ging in zo'n bench en moesten wij heel erg lang in een auto en  daarna werden wij gecontroleerd door mensen
   die douane- beambten heten.
   En toen gingen wij in een vliegtuig!!!

 

 

   Nou ja zeg... ik was nog nooit buiten de shelter geweest, behalve dan naar de dierenarts... Dus dat was wel heel erg eng allemaal hoor!!!

 

   Maar na een lange reis mochten Cora en ik eindelijk uit dat kleine hokje en werden wij begroet door allemaal blije mensen.

   Ik was erg onder de indruk van alles en liet het maar een beetje over mij heenkomen, terwijl Cora, blij dat ze uit haar bench was, om iedereen
   heen danste.

   

 

 

 

   Weer moest ik in een auto, maar ik was zo moe dat ik niet veel van deze reis heb meegekregen.

 

   En toen kwam ik thuis...... zoiets had ik nog nooit gezien!!! Een televisie en nieuwe mensen en een nieuwe roedel!!!
   Ik moest wel heel erg wennen aan alle nieuwe dingen, maar wat was het heerlijk allemaal!!!

   Heeeel erg veel knuffels en lekkere hapjes!! Iedereen vond mij lief.... mij!!! Ik kon het niet bevatten hoor!

 

   Ik moest nog beginnen aan mijn conditie-training!!! Ik was een beetje te dik, maar ja wat wil je ook na 8 jaar shelter!!

   Elke dag mocht ik uren spelen en rennen met mijn nieuwe vrienden in de wei!!

   En na een tijdje gingen we ook mountainbiken in het bos en ik moet zeggen dat ik nu "spierballen" begin te krijgen en een mooi figuurtje heb gekregen!!

 

   

 

   Op een avond hoorde ik mijn vrouwtje praten door de telefoon met Joyce en toen..... hoorde ik dat ik mocht blijven!!!
   Ikke, een kansloze hond mag voor altijd bij mijn eigen familie blijven wonen!!!
   Ik ben zo trots!!!

   Ik kreeg een nieuwe halsband en een nieuwe naam: Bobbie!!!

   Ik ben Joyce zo dankbaar dat ze mij op de site van Doggymix heeft geplaatst!!!

 

   Heel veel kusjes voor mijn tante Joyce van haar Bobje.

1 - 2 - 3 - 4 - 6 - 7- 8